αγναντεύει η ματιά μου…
Ψάχνει για να βρει,
Ποιος θα με λυτρώσει!...
Ποιος θα με λυτρώσει!...
Ω, Θεέ!
Η Λύτρωση…
από Σένα θα ’ρθει,
που ’χεις πλάσει τα ουράνια και τη γη!..
Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008
Στα βουνά, ψηλά...
Στα βουνά, ψηλά,
Ω, Θεέ!
Η Λύτρωση…
από Σένα θα ’ρθει,
που ’χεις πλάσει τα ουράνια και τη γη!..
Ω, Θεέ!
Η Λύτρωση…
από Σένα θα ’ρθει,
που ’χεις πλάσει τα ουράνια και τη γη!..
Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008
Εκεί γλυκά, να κελαηδούν...
με χάρη παίζουν και πηδούν στα πράσινα δεντράκια,
στα πράσινα δεντράκια!
Και τ’ αηδονάκι αρχινά, γλυκά μουσική του,
σωπάστε δάση και βουνά, ν’ ακούσω τη φωνή του,
ν’ ακούσω τη φωνή του!
Το δάσος έχει για ναό, και κάνει λειτουργία,
και αναπέμπει στο Θεό, χαράς δοξολογία,
χαράς δοξολογία!
Αηδόνι μου, θέλω κι εγώ, με σε να τραγουδήσω,
τον Πλάστη να δοξολογώ στον κόσμο όσο ζήσω,
στον κόσμο όσο ζήσω!
Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008
Αχ, του χωριού μου τα ωραία λαγκάδια,
Αχ, του χωριού μου τα ωραία λαγκάδια,
αχ, οι βρυσούλες και τα κρύα νερά,
'που πέρασα την παιδική μου ηλικία, τα πρώτα χρονιά μου γεμάτα χαρά,
…'που πέρασα την παιδική μου ηλικία, τα πρώτα χρόνια με χαρά!
Το χωριό μου, πόσο νοσταλγώ! Πότε θα ‘ρθει η ώρα να το δω!
Πότε θα ακούσω του βοσκού τη φλογέρα,
να κελαηδάει στις ωραίες πλαγές ,
να αντιλαλούνε στο γλυκό της τραγούδι,
οι κάμποι και οι γύρω βουνοκορφές,
…να αντιλαλούνε στο γλυκό της τραγούδι, οι κάμποι κι οι βουνοκορφές!
Το χωριό μου, πόσο νοσταλγώ! Πότε θα έρθει η ώρα να το δω!
αχ, οι βρυσούλες και τα κρύα νερά,
'που πέρασα την παιδική μου ηλικία, τα πρώτα χρονιά μου γεμάτα χαρά,
…'που πέρασα την παιδική μου ηλικία, τα πρώτα χρόνια με χαρά!
Το χωριό μου, πόσο νοσταλγώ! Πότε θα ‘ρθει η ώρα να το δω!
Πότε θα ακούσω του βοσκού τη φλογέρα,
να κελαηδάει στις ωραίες πλαγές ,
να αντιλαλούνε στο γλυκό της τραγούδι,
οι κάμποι και οι γύρω βουνοκορφές,
…να αντιλαλούνε στο γλυκό της τραγούδι, οι κάμποι κι οι βουνοκορφές!
Το χωριό μου, πόσο νοσταλγώ! Πότε θα έρθει η ώρα να το δω!
Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008
Εξεκίνησα να πάω, στο μικρό μου το χωρίο
Εξεκίνησα να πάω, στο μικρό μου το χωρίο (2)
…τα παλιά να ξαναζήσω, τους γονείς μου να φιλήσω,
που έχω χρόνια να τους δω (2)
Σαν περνώ με χαιρετούνε, κάμποι δάση και βουνά (2)
όλοι με καλωσορίζουν,
και χαρούμενα γαυγίζουν του χωριού μου τα σκυλιά,
...του χωριού μου τα σκυλιά!
Στη μικρή μας εκκλησούλα, πρώτα – πρώτα σταματώ (2)
και με πίστη στην καρδιά μου, προσκυνώ την Παναγιά μου,
που με φύλαξε γερό! (2)
Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009, 21:45
Από: Stelios Laskaridis stelioth82@hotmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr
Κ. Μιχαλόπουλε,
Με έκπληξη ανακάλυψα το "Εξεκίνησα να πάω στο μικρό μου το χωριό" στο blog σας.
Εξεκίνησα να πάω, στο μικρό μου το χωρίο (2)
…τα παλιά να ξαναζήσω, τους γονείς μου να φιλήσω,
που έχω χρόνια να τους δω (2)
Σαν περνώ με χαιρετούνε, κάμποι δάση και βουνά (2)
όλοι με καλωσορίζουν,
και χαρούμενα γαυγίζουν του χωριού μου τα σκυλιά,
...του χωριού μου τα σκυλιά!
Στη μικρή μας εκκλησούλα, πρώτα – πρώτα σταματώ (2)
και με πίστη στην καρδιά μου, προσκυνώ την Παναγιά μου,
που με φύλαξε γερό! (2)
http://ymnoiasmata.blogspot.com/2008/09/blog-post_04.html
Ψάχνω να βρω την ταυτότητα του εν λόγω κομματιού εδώ και καιρό. Ήταν από τα αγαπημένα μου τραγούδια όταν 20 χρόνια πριν μας το δίδαξε ο δάσκαλος στο δημοτικό σχολείο, και ένας από τους λόγους που έγινα μουσικός. Το κομμάτι αυτό λοιπόν, το διασκεύασα για τρίφωνη χορωδία, εξακολουθώ ωστόσο να μη γνωρίζω αν υπάρχει ήδη κάποια μελοποίηση του, ποιος είναι ο στιχουργός και ποιος ο συνθέτης του, ονόματα που βεβαίως οφείλουν να αναγράφονται στην παρτιτούρα μου.
Επιπλέον, έχω μία τέταρτη στροφή που δεν αναγράφεται στο blog σας και λέει:
Σαν νυφούλα στολισμένη,
το σπιτάκι μου γελά (2),
όλοι τρέχουν να με δούνε,
κι οι γονείς μου με φιλούνε,
δακρυσμένοι από χαρά (2).
Εάν γνωρίζετε κάποια πληροφορία, θα το εκτιμούσα πολύ.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Λασκαρίδης
Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009, 23:05
Από: michalopoulos_p@yahoo.gr
Προς: Stelios Laskaridis stelioth82@hotmail.com
Αγαπητέ κ. Στέλιο Λασκαρίδη, χαίρετε!
Σας ευχαριστώ που μου θυμίσατε και τη στροφή αυτή του τραγουδιού, που απορώ πώς την παρέλειψα!
Εσείς το μάθατε το τραγούδι αυτό, 20 χρόνια πριν, και εγώ… 40 χρόνια πριν! Ήταν ένα από τα αγαπημένα μας τραγούδια στις χριστιανικές συντροφιές! Δεν έμαθα όμως ποτέ τίποτε σχετικό με τον δημιουργό του.
Σας ευχαριστώ για την επικοινωνία, και αν μου επιτρέψετε θα δημοσιεύσω τον διάλογο αυτό στο μπλογκ μου το «χαίρετε».
Φιλικότατα,
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009, 23:48
Από: Stelios Laskaridis stelioth82@hotmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr
Αγαπητέ κ. Μιχαλόπουλε,
Βεβαίως να δημοσιεύσετε το διάλογο αυτό, εάν σας είναι χρήσιμος. Μην παραλείψετε να προσθέσετε την τέταρτη στροφή του τραγουδιού που σας υπενθύμισα.
Εάν τύχει να μάθετε κάτι για τις πληροφορίες που σας ερώτησα για αυτό στο μέλλον παρά ταύτα, θα μου είναι πολύ χρήσιμες, αν και μάλλον τείνω να το χαρακτηρίσω. . ."δημοτικό".
Ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία,
Στέλιος Λασκαρίδης
ΥΜΝΟΙ ΚΑΙ ΑΣΜΑΤΑ
…τα παλιά να ξαναζήσω, τους γονείς μου να φιλήσω,
που έχω χρόνια να τους δω (2)
Σαν περνώ με χαιρετούνε, κάμποι δάση και βουνά (2)
όλοι με καλωσορίζουν,
και χαρούμενα γαυγίζουν του χωριού μου τα σκυλιά,
...του χωριού μου τα σκυλιά!
Στη μικρή μας εκκλησούλα, πρώτα – πρώτα σταματώ (2)
και με πίστη στην καρδιά μου, προσκυνώ την Παναγιά μου,
που με φύλαξε γερό! (2)
Κυριακή, 27 Σεπτέμβριος 2009
Εξεκίνησα να πάω, στο μικρό μου το χωριό
Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009, 21:45
Από: Stelios Laskaridis stelioth82@hotmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr
Κ. Μιχαλόπουλε,
Με έκπληξη ανακάλυψα το "Εξεκίνησα να πάω στο μικρό μου το χωριό" στο blog σας.
Εξεκίνησα να πάω, στο μικρό μου το χωρίο (2)
…τα παλιά να ξαναζήσω, τους γονείς μου να φιλήσω,
που έχω χρόνια να τους δω (2)
Σαν περνώ με χαιρετούνε, κάμποι δάση και βουνά (2)
όλοι με καλωσορίζουν,
και χαρούμενα γαυγίζουν του χωριού μου τα σκυλιά,
...του χωριού μου τα σκυλιά!
Στη μικρή μας εκκλησούλα, πρώτα – πρώτα σταματώ (2)
και με πίστη στην καρδιά μου, προσκυνώ την Παναγιά μου,
που με φύλαξε γερό! (2)
http://ymnoiasmata.blogspot.com/2008/09/blog-post_04.html
Ψάχνω να βρω την ταυτότητα του εν λόγω κομματιού εδώ και καιρό. Ήταν από τα αγαπημένα μου τραγούδια όταν 20 χρόνια πριν μας το δίδαξε ο δάσκαλος στο δημοτικό σχολείο, και ένας από τους λόγους που έγινα μουσικός. Το κομμάτι αυτό λοιπόν, το διασκεύασα για τρίφωνη χορωδία, εξακολουθώ ωστόσο να μη γνωρίζω αν υπάρχει ήδη κάποια μελοποίηση του, ποιος είναι ο στιχουργός και ποιος ο συνθέτης του, ονόματα που βεβαίως οφείλουν να αναγράφονται στην παρτιτούρα μου.
Επιπλέον, έχω μία τέταρτη στροφή που δεν αναγράφεται στο blog σας και λέει:
Σαν νυφούλα στολισμένη,
το σπιτάκι μου γελά (2),
όλοι τρέχουν να με δούνε,
κι οι γονείς μου με φιλούνε,
δακρυσμένοι από χαρά (2).
Εάν γνωρίζετε κάποια πληροφορία, θα το εκτιμούσα πολύ.
Με εκτίμηση,
Στέλιος Λασκαρίδης
Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009, 23:05
Από: michalopoulos_p@yahoo.gr
Προς: Stelios Laskaridis stelioth82@hotmail.com
Αγαπητέ κ. Στέλιο Λασκαρίδη, χαίρετε!
Σας ευχαριστώ που μου θυμίσατε και τη στροφή αυτή του τραγουδιού, που απορώ πώς την παρέλειψα!
Εσείς το μάθατε το τραγούδι αυτό, 20 χρόνια πριν, και εγώ… 40 χρόνια πριν! Ήταν ένα από τα αγαπημένα μας τραγούδια στις χριστιανικές συντροφιές! Δεν έμαθα όμως ποτέ τίποτε σχετικό με τον δημιουργό του.
Σας ευχαριστώ για την επικοινωνία, και αν μου επιτρέψετε θα δημοσιεύσω τον διάλογο αυτό στο μπλογκ μου το «χαίρετε».
Φιλικότατα,
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009, 23:48
Από: Stelios Laskaridis stelioth82@hotmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr
Αγαπητέ κ. Μιχαλόπουλε,
Βεβαίως να δημοσιεύσετε το διάλογο αυτό, εάν σας είναι χρήσιμος. Μην παραλείψετε να προσθέσετε την τέταρτη στροφή του τραγουδιού που σας υπενθύμισα.
Εάν τύχει να μάθετε κάτι για τις πληροφορίες που σας ερώτησα για αυτό στο μέλλον παρά ταύτα, θα μου είναι πολύ χρήσιμες, αν και μάλλον τείνω να το χαρακτηρίσω. . ."δημοτικό".
Ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία,
Στέλιος Λασκαρίδης
Παρασκευή, 28 Νοέμβριος 2008
ΥΜΝΟΙ ΚΑΙ ΑΣΜΑΤΑ : Μια ετικέτα που διαβάζεται, και… τραγουδιέται! :-)
ΥΜΝΟΙ ΚΑΙ ΑΣΜΑΤΑ
Τραγούδι χαράς η ζωή μας στο δάσος! (κατασκηνωτικό τραγούδι)
Τραγούδι χαράς η ζωή μας στο δάσος,
Ω, γεια χαρά!
Τα ελάτια τα πεύκα μαζί συντρόφια μας,
Ω, γεια χαρά!
Μέσ’ στου Θεού την πλατειά αγκαλιά,
αδελφωμένοι με μια καρδιά…
Γεια χαρά, γεια χαρά, γεια χαρά, γεια χαρά, Ω, γεια χαρά!
Αγνές οι ψυχές μας σαν κρίνα που ανθούνε,
Ω, γεια χαρά!
…και ύμνοι χαράς στις κορ’φές αντηχούνε,
Ω, γεια χαρά!
Κι είν’ ο Χριστός φίλος κι αδελφός,
μέσ’ ’στη ζωή μας καθάριο φως…
Γεια χαρά, γεια χαρά, γεια χαρά, γεια χαρά, Ω, γεια χαρά!
Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008
εκεί ψηλά – εκεί ψηλά
«Πίστευε – ΠΡΟΣΜΕΝΕ,
όσο θα ζεις,
τον Ιησού μας μια μέρα θα δεις,
εκεί ψηλά – εκεί ψηλά,
να σου χαμογελά»!
http://xairete.blogspot.com/2008/08/4.html
όσο θα ζεις,
τον Ιησού μας μια μέρα θα δεις,
εκεί ψηλά – εκεί ψηλά,
να σου χαμογελά»!
http://xairete.blogspot.com/2008/08/4.html
μη κλαις!
Βγήκαν απ΄ τη χώρα της δουλείας
ψάχνοντας τη γη της λευτεριάς…
Δίψασαν στην έρημο του πόνου,
λύγισαν στη θλίψη της σκλαβιάς.
Πέρασαν έρημους και ποτάμια
νικήσαν λαούς πολεμικούς…
Έφαγαν ορτύκια, χόρτασαν με μάννα
λάτρεψαν και άλλους, ψεύτικους θεούς!
Επωδός:
Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας
σε τούτο το στρατί το μαρτυρικό,
βάδισε Εκείνος κι όλα τα παιδιά Του
πορεύονται μαζί Του προς τον ουρανό. (δις)
Η γη της Χαναάν δεν μας περιμένει,
μα κάποια άλλη γη μας καρτερεί…
Έχει ετοιμαστεί κι άλλο δεν μας μένει
παρά μόνο η υπόσχεση αυτή!
Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας…
http://xairete.blogspot.com/2008/08/6.html
ψάχνοντας τη γη της λευτεριάς…
Δίψασαν στην έρημο του πόνου,
λύγισαν στη θλίψη της σκλαβιάς.
Πέρασαν έρημους και ποτάμια
νικήσαν λαούς πολεμικούς…
Έφαγαν ορτύκια, χόρτασαν με μάννα
λάτρεψαν και άλλους, ψεύτικους θεούς!
Επωδός:
Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας
σε τούτο το στρατί το μαρτυρικό,
βάδισε Εκείνος κι όλα τα παιδιά Του
πορεύονται μαζί Του προς τον ουρανό. (δις)
Η γη της Χαναάν δεν μας περιμένει,
μα κάποια άλλη γη μας καρτερεί…
Έχει ετοιμαστεί κι άλλο δεν μας μένει
παρά μόνο η υπόσχεση αυτή!
Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας…
http://xairete.blogspot.com/2008/08/6.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
