Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008

Παιδική ερώτηση: «Τι είναι Θεός;»

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Θα σου το πω με ένα τραγουδάκι, που λέγεται «Είναι Θεός!», που φανερώνει μαζί με το «τι είναι Θεός», και την πίστη μας σε Αυτόν, την πίστη που είναι ριζωμένη σε κάθε άνθρωπο που γεννιέται. Είναι ένα τραγουδάκι που έμαθα όταν ήμουν και εγώ μικρό παιδάκι σαν και εσένα, και πολύ το αγαπώ. Λέει λοιπόν το τραγουδάκι:

«Είναι Θεός!
Αυτός σκορπά,
τα λούλουδα στη γη π' ανθούνε,
και προστατεύει κι αγαπά,
όσα παιδιά τον αγαπούνε.

Είναι Θεός!
Κάθε πρωί,
μας δίνει μια καινούργια μέρα,
Αυτός μας δίνει τη ζωή,
αυτός μας δίνει τη μητέρα.

Είναι Θεός!
Μας οδηγεί,
και μας διδάσκει αυτά που πρέπει,
και ρίχνει μια μάτια στη γη,
κι όλες τις πράξεις μας τις βλέπει!..»


Σου άρεσε; Ωραία η μελωδία, ωραία και τα λογάκια ε; Εμένα πάντα με συγκινεί, γι αυτό τρέμει η φωνή μου, γι αυτό κόμπιασα, και γι αυτό δάκρυσαν και τα μάτια μου...

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ:

Του άρεσε τελικά του μικρού το τραγουδάκι μου, το «Είναι Θεός!».
Και αργότερα, η αδελφή του πείρε θάρρος, και έβαλε στο κασετόφωνο μια κασέτα, με ένα σχετικό τραγουδιστικό διάλογο, δώρο του παππού και της γιαγιάς από την επίσκεψή μας στο εξοχικό τους.
Και να τι ακούσαμε όλοι μαζί:

«Όμορφα που είναι εδώ, παππού!

Ναι, είναι όλα όμορφα όσα έχει φτιάξει ο Θεός. Εμείς όμως οι άνθρωποι, καταστρέφουμε τα έργα της Δημιουργίας Του. Με τις απροσεξίες και την πλεονεξία μας. Έτσι, σιγά σιγά, το περιβάλλον χαλάει και χάνει τη φυσικότητά του. Εδώ, Δόξα τω Θεώ, είναι όλα καθαρά και όμορφα, όπως τα έφτιαξε Εκείνος!

Ω! Είναι όλα τόσο τέλεια. Ε, γιαγιά;

Ναι, είναι τέλειο το έργο του Δημιουργού.
Ακούστε τον παππού σας, πόσο όμορφα το τραγουδάει αυτό:

Ω! Είναι τέλειο ό,τι έχει φτιάξει ο Θεός,
είναι τέλειο το Έργο αυτό!
Η φύση όλη, το φανερώνει παντού,
πως είναι τέλειο το έργο Αυτού...

...Την πρώτη μέρα ο Θεός έφτιαξε το Φως, κι έγιναν όλα φωτεινά.
Και τη δεύτερη, τον ουρανό και στη γη τη θάλασσα.
Την τρίτη μέρα έκανε στεριά κι έβαλε δέντρα και φυτά.
Και την Τετάρτη (φάνηκε) ο ουρανός, ήλιος σελήνη κι άστρα λαμπερά.
Την πέμπτη μέρα έγιναν τα πούλια κι όσα ζουν στη θάλασσα.
Και την έκτη, αρχικά, το πλήθος των ζωών, και ο Άνθρωπος μετά.

...Γι αυτό κι εμείς εδώ στην έξοχη, θαυμάζουμε το Έργο αυτό,
κοιτάζοντας τον ήλιο τον λαμπρό και το γάργαρο νερό...
...Στα δέντρα πάνω τα πούλια πετούν, γλυκά μας τραγουδούν,
τα λουλούδια άρωμα σκορπούν, όλα για 'Κείνονε μιλούν!

Ναι, ο Θεός είναι ο Δημιουργός.
Αυτός έκανε όλα όσα βλέπουμε γύρω μας:
Τα δέντρα, τα πούλια, τη θάλασσα, τον ήλιο, τον ουρανό...
Έκανε και εμάς, για να τον δοξάζουμε με όλα τα άλλα που δημιούργησε Αυτός.
Ακουστέ τη φύση: Ψάλει, δοξάζει τον Δημιουργό της. Εσείς;

Όλη η φύση ψάλει κι υμνεί,
τον Κύριο της δοξολογεί,
τέτοια τραγούδια όλο χαρά,
τα' ακούς και με κλειστά αυτιά...
Είν' ο αέρας που τραγουδά,
με το ρυάκι και τα πουλιά,
ψάλει το κύμα στην αμμουδιά,
κι όλα τα ζώα και τα φυτά...

Και το τρένο που φεύγει γοργά,
και το καράβι στ' ανοιχτά,
κι ο τροχονόμος... όταν σφυρά,
όλα ψάλουνε με χαρά.
Στο Δημιουργό, Ιησού Χριστό, Δόξα και τιμή!.. ψάλουμε κι εμείς!!».


YMNOI-ASMATA (διάλογοι)

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πριν από 25 χρόνια μας το έμαθε η δασκάλα στην Γ Δημοτικού.Συγκινήθηκα πολύ που το ξαναδιάβασα.Υπαρχει όμως και η στροφή που λέει: "Ειναι Θεός αυτός σκορπά τον ήλιο που τη Γη θερμαίνει και προστατεύει κι αγαπά ολόκληρη ην Οικουμένη."

P. MICHALOPOULOS είπε...

Και σε έμενα έχει μείνει αξέχαστο αυτό το τραγουδάκι, αυτή η μελωδία…
Ήμουν κι εγώ στην ηλικία σας τότε, μαθητής στην Δ΄ ή Ε΄ Δημοτικού, αλλά και μαθητής του κατηχητικού σχολείου…
Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του ’50. Είχα κατηχητή τον Νικόλαο Δρόσο, μητροπολίτη Καρπενησίου σήμερα.
Μετά δε, την επόμενη χρονιά, στην ΣΤ΄ Δημοτικού, είχα κατηχητή και τον Δημήτρη Αεράκη (ήταν τελειόφοιτος στη θεολογία, τότε), τον σημερινό αρχιμανδρίτη π. Δανιήλ. Αυτός ήταν που που μου έμαθε και το τραγουδάκι αυτό, τότε. (1955 - 1956)

Από τα εκατοντάδες δε τραγούδια του κατηχητικού που έμαθα μετά, αυτό μου έχει μείνει στη μνήμη μου πιο πολύ από όλα…
Αισθάνομαι, σαν να είμαι ακόμα παιδί (αν και 68 ετων πια!), σαν να είμαι ακόμα εκεί στην εκκλησία, στο κατηχητικό και να το τραγουδώ μαζί με τα άλλα παιδιά!

Και φυσικά, αυτή η στροφή που αναφέρατε, ήταν και η πιο αγαπημένη μου, στο τραγούδι αυτό!

P. MICHALOPOULOS είπε...

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ: Παιδική ερώτηση: «Τι είναι Θεός;»

http://xairete.blogspot.gr/2013/10/blog-post_12.html

Ανώνυμος είπε...

Το έμαθα και εγώ από το δημοτικό και τώρα το τραγουδάω στον γιο μου είναι υπέροχο!!!

P. MICHALOPOULOS είπε...

:-)