Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008

Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου...

Ανάσταση!


Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου,
που μαύροι τη μαράνανε χειμώνες,
μιας άνοιξης αυγή γλυκοχαράζει
κι ανθίζουν μενεξέδες κι ανεμώνες.

Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου,
που τη σπαράξαν άγρια οι στείροι πόνοι,
ολόδροσο, ουρανόσταλτο βλαστάρι
Θεϊκής χαράς αρχίζει να φυτρώνει.


Θεϊκής χαράς !

Ω Σταυρωμένη Ελπίδα!

Καθώς σε βλέπω αναστημένη πάλι,
Αθάνατη, απροσμάχητη, μεγάλη,
κάμε το θαύμα που ποτέ δεν είδα!
Ό,τι νεκρό του μυστικού μου κόσμου,
παρακαλώ Σε, ανάστησε το εντός μου


Ποιητής Γ. Βερίτης

Δεν υπάρχουν σχόλια: